ongaku

Een mooie tocht naar het schiereiland Izu..
Dit ligt ten zuiden van Tokyo en bloesembomen staan daar altijd het eerste in bloei.
Voor ons dus een goede reden om daar naar toe te gaan.Ik ging met E.en Y en N en N mee in de auto .N. zou op zaterdagochtend na komen met de trein.
We reden dus naar Heda, een plaats aan het water. Een local spot waar de meeste mannen vissers zijn.
We verbleven er 2 nachten in Mihama-restel.Een keer in kamers aan de achterkant en een keer in kamers aan de voorkant.Die voorkant was ook de stormkant ! Maar we hadden wel tatamikamers met futons en heet water en groene thee en- heel belangrijk-een eigen onsen waar we met ons 4ren lekker in gezeten hebben ! Als pyama kun je de yukatan gebruiken.Dit is een katoenen kimono.
En toen regende het op de dag dat we de bloesems zouden aan zien ! We gingen natuurlijk toch!
De bloesembomen staan in Kawazuzakura Namiki en zijn wonderschoon, ook al zijn ze nat. Later klaarde het op en zagen we ze ook in opgefriste toestand. De kleuren zijn dan helderder.
We hebben ook nog een poosje rondgestruind op het strand van Kawazuhama. De zee maakte een flinke golfslag tegen de rotsen en dat was ook mooi om mee te maken. Daarvan nam ik een wortelstokje , rood wier en beginnend koraal mee !
Toen terug naar Heda waar we in een restaurant( waar we 's morgens al besproken hadden)zouden gaan eten.
Er staat de hele dag iemand op de uitkijk om klanten naar binnen te lokken.Ik herkende haar want wij hadden hier 2 jaar geleden ook gegeten.Het was alsof ze er al die tijd was blijven staan !
Het eten was groots ! Krabpoten, hele bergen! Veel soorten vis,rijst en soep en andere Japanse specialiteiten .
En alles besprenkeld met sake en bier !!
Dan terug naar Mihami-Restel. De manager kwam ons buiten zeggen dat we de auto beter op die en die plaats konden zetten vanwege de storm. Hij verloor toen zijn slipper en die woei weg. Op een slipper en een sok ging hij zoeken en Neeltje hielp hem. Die avond niet gevonden !
Dan bleek de bar open te zijn. Wij zouden nog een afzakkertje nemen. Wat bleek toen? Er kwamen Japanners binnen die zich lekker installeerden met diverse soorten drank. Ze nodigden ons uit om bij hen te zitten en boden ons een drankje aan. Daarna begon de karaoke !!!!!!! En wij zongen onze liedjes ook ,dank zij de hulp van Elvin,die zingt goed en kent veel liedjes.
Neeltje en ik zongen tot slot Que sera .
Je bent nl. wel gebonden aan hetgeen in het dikke boek staat en de meeste songs zijn natuurlijk Japans.